tu dowiecie się w jak wyjątkowy sposób Bóg, Jezus Chrystus i Duch Święty dotykają głębi Naszego serca, zmieniają Nasze życie i życie ludzi, których spotykamy. Blog jest współtworzony przez grupę znajomych, przyjaciół, ludzi kochających Boga. Przeczytacie tu również fragmenty Słowa Bożego, będącego jedynym prawdziwym drogowskazem dla człowieka zgubionego w chaosie doczesności. Zapraszam Was do kometarzy i współtworzenia tego bloga - niech będzie on Naszym wspólnym dziełem.
czwartek, 12 sierpnia 2010
wtorek, 10 sierpnia 2010
księga ksiąg
"Cóżto za księga! Wielka i rozległa jak świat cały, zakorzeniona w otchłaniach stworzenia i sięgająca wierzchołkami do błękitnych tajemnic nieba. Wschód i zachód słońca, obietnica i spełnienie, narodziny i smierć, cały dramat ludzkości, wszystko jest w tej księdze. To księga ksiąg. Biblia."
H. Heine
H. Heine
trzymam Cię Boże za słowo (2 Samuelowa, rozdział7, werset 29)
Zechciej więc pobłogosławić dom sługi twego, aby trwał na wieki przed tobą, bo Ty, Panie, Boże, to obiecałeś i błogosławieństwem twoim pobłogosławiony będzie dom twojego sługi na wieki.
niedziela, 8 sierpnia 2010
Ewangielija św. Jana (Johannes)
1:4 - W niem był żywot, a żywot był oną światłością ludzką.
1:5 - A ta światłość w ciemnościach świeci, ale ciemności jej nie ogarnęły.
1:5 - A ta światłość w ciemnościach świeci, ale ciemności jej nie ogarnęły.
czwartek, 5 sierpnia 2010

Za sprawą różnych wydarzeń ostatnio miałam zaburzone poczucie własnej wartości. Co zrobił Bóg? Otoczył mnie ludźmi, którzy nieświadomie podnoszą mi to poczucie. W pracy dzisiaj nasłuchałam się tyle komplementów, jak nigdy. Dotyczących mojego wyglądu, ale także prezentacji, które prowadzę - a to dla mnie bardzo ważne, ponieważ wciąż się uczę...
Osoby, w 90% starsze, które przychodzą do salonu, w którym pracuję, są niesamowite...Tyle dobrych słów, podarków, uścisków...Jedna babcia wcisnęła mi 20 złotych i szybko poszła...Oddałam je niewidomemu człowiekowi, żebrzącemu na ulicy.
Dużo się uczę ostatnio. Dosłownie (materiały do prezentacji w pracy), i w przenośni (sytuacje życiowe). Wiem, że Bóg wciąż jest przy mnie, ale...brakuje mi Go. Ja, zabiegana, zmęczona, poświęcam Mu mniej czasu i jest mi...wstyd. Tak, chyba jest to dobre słowo... To chyba tylko wymówka...
Ostatnio znów dużo myślę. Zaległe, przykre doświadczenia powracają, jak bumerang... Czas leci zbyt szybko. W nocy - bardzo wolno...
Ale, ale...pokonałam kolejny schodek w moim życiu i jestem z siebie dumna! Ot co.
A za miesiąc.... będę na szczycie góry. Bliżej nieba. Oderwę kawałek nieba i schowam w najgłębszym zakamarku serca...
Ot co.
niedziela, 1 sierpnia 2010
kobieta
Jezus odnosil się do kobiet serdeczenie i życzliwie, co zwróciło uwagę nawet jego uczniów:
J 4,27:
"A wtem przyszli uczniowie jego, i dziwowali się, iż z niewiastą mówił; wszakże żaden nie rzekł: O co się pytasz, albo co z nią rozmawiasz?".
Niejednokrotnie rozmawiał z nimi publicznie, także w sytuacjach bardzo delikatnych:
Mt 26,7:
"Przystąpiła do niego niewiasta, mająca słoik alabastrowy maści bardzo kosztownej, i wylała ją na głowę jego, gdy siedział u stołu";
Łk 8, 35-50:
"8:35 - I wyszli, aby oglądali to, co się stało; a przyszedłszy do Jezusa, znaleźli człowieka onego, z którego wyszli dyjabli, obleczonego, przy dobrem baczeniu, siedzącego u nóg Jezusowych, i bali się.
8:36 - Opowiedzieli im tedy ci, którzy widzieli, jako uzdrowiono tego, który był opętany.
8:37 - I prosiło go wszystko mnóstwo onej okolicznej krainy Gadareńczyków, aby odszedł od nich; albowiem ich był wielki strach ogarnął. A on wstąpiwszy w łódź, wrócił się.
8:38 - I prosił go on mąż, z którego wyszli dyjabli, aby był przy nim; ale go Jezus odprawił, mówiąc:
8:39 - Wróć się do domu twego, a opowiadaj, jakoć wielkie rzeczy Bóg uczynił. I odszedł, po wszystkiem mieście opowiadając, jako mu wielkie rzeczy Jezus uczynił.
8:40 - I stało się, gdy się wrócił Jezus, że go przyjął lud; albowiem nań wszyscy oczekiwali.
8:41 - A oto przyszedł mąż imieniem Jairus, a ten był przełożonym bóżnicy; a przypadłszy do nóg Jezusowych, prosił go, aby wszedł w dom jego.
8:42 - Albowiem miał córkę jedyną około dwunastu lat, która już konała. (A gdy on szedł, cisnął go lud.)
8:43 - A niewiasta, która płynienie krwi cierpiała od lat dwunastu, i wynałożyła była na lekarzy wszystko swoje pożywienie, a nie mogła być od nikogo uleczona,
8:44 - Przystąpiwszy z tyłu, dotknęła się podołka szaty jego, a zarazem się zastanowiło płynienie krwi jej.
8:45 - I rzekł Jezus: Któż jest, co się mnie dotknął? a gdy się wszyscy zapierali, rzekł Piotr, i ci, którzy z nim byli: Mistrzu! lud cię ciśnie i tłoczy, a ty mówisz: Kto się mnie dotknął?
8:46 - I rzekł Jezus: Dotknął się mnie ktoś, bom poznał, że moc ode mnie wyszła.
8:47 - A widząc ona niewiasta, że się nie utaiła, ze drżeniem przystąpiła i upadła przed nim, i dlaczego się go dotknęła, powiedziała mu przed wszystkim ludem, i jako zaraz uzdrowiona była.
8:48 - A on jej rzekł: Ufaj, córko! wiara twoja ciebie uzdrowiła; idźże w pokoju.
8:49 - A gdy on to jeszcze mówił, przyszedł niektóry od przełożonego bóżnicy, powiadając mu: Iż umarła córka twoja, nie trudź Nauczyciela.
8:50 - Ale Jezus usłyszawszy to, odpowiedział mu, mówiąc: Nie bój się, tylko wierz, a będzie uzdrowiona.";
J 8,1-11:
8:1 - I stało się potem, że on chodził po miastach i po miasteczkach każąc i opowiadając królestwo Boże, a oni dwunastu byli z nim,
8:2 - I niektóre niewiasty, które był uzdrowił od duchów złych i od niemocy ich, jako Maryja, którą zwano Magdaleną, z której było siedm dyjabłów wyszło;
8:3 - I Joanna, żona Chuzego, urzędnika Herodowego, i Zuzanna, i inszych wiele, które mu służyły z majętności swoich.
8:4 - A gdy się schodził wielki lud, i z różnych miast garnęli się do niego, rzekł przez podobieństwo;
8:5 - Wyszedł rozsiewca, aby rozsiewał nasienie swoje; a gdy on rozsiewał, tedy jedno padło podle drogi i podeptane jest, a ptaki niebieskie podziobały je.
8:6 - A drugie padło na opokę, a gdy wzeszło, uschło, przeto iż nie miało wilgotności.
8:7 - A drugie padło między ciernie; ale ciernie wespół z niem wzrosły, i zadusiły je.
8:8 - A drugie padło na ziemię dobrą, a gdy wzeszło, przyniosło pożytek stokrotny. To mówiąc wołał: Kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha!
8:9 - I pytali go uczniowie jego, mówiąc: Co by to było za podobieństwo?
8:10 - A on im rzekł: Wam dano wiedzieć tajemnicę królestwa Bożego; ale innym w podobieństwach, aby widząc nie widzieli, a słysząc nie rozumieli.
8:11 - A to podobieństwo takie jest: nasienie jest słowo Boże.
Stawiał je za przykład:
Mt 13, 33:
"Insze podobieństwo powiedział im: Podobne jest królestwo niebieskie kwasowi, który wziąwszy niewiasta, zakryła we trzy miary mąki, ażby wszystka skwaśniała";
Mt 25,1-13:
"25:1 - Tedy podobne będzie królestwo niebieskie dziesięciu pannom, które wziąwszy lampy swoje, wyszły przeciwko oblubieńcowi.
25:2 - A było z nich pięć mądrych, a pięć głupich.
25:3 - One głupie wziąwszy lampy swoje, nie wzięły oleju z sobą.
25:4 - Lecz mądre wzięły oleju w naczynia swoje z lampami swemi.
25:5 - A gdy oblubieniec odwłaczał z przyjściem, zdrzemały się wszystkie i posnęły.
25:6 - A o północy stał się krzyk: Oto oblubieniec idzie; wynijdźcie przeciwko niemu!
25:7 - Tedy wstały one wszystkie panny i ochędożyły lampy swoje.
25:8 - Ale głupie rzekły do mądrych: Dajcie nam z oleju waszego, boć lampy nasze gasną.
25:9 - I odpowiedziały one mądre, mówiąc: Nie damy, by snać nam i wam nie dostało; idźcie raczej do sprzedawających, a kupcie sobie.
25:10 - A gdy odeszły kupować, przyszedł oblubieniec; a te, które były gotowe, weszły z nim na wesele; i zamknione są drzwi.
25:11 - Lecz potem przyszły i one drugie panny, mówiąc: Panie, Panie, otwórz nam!
25:12 - A on odpowiadając, rzekł: Zaprawdę powiadam wam, nie znam was.
25:13 - Czujcież tedy; bo nie wiecie dnia ani godziny, której Syn człowieczy przyjdzie";
Łk 15,8:
"Albo która niewiasta mając dziesięć groszy, jeźliby straciła grosz jeden, izali nie zapala świecy, i nie umiata domu, a nie szuka z pilnością, ażby znalazła?"
i wychwalał ich wiarę:
Mt 15,28:
"Tedy odpowiadając Jezus rzekł jej: O niewiasto! wielka jest wiara twoja; niechaj ci się stanie, jako chcesz. I uzdrowiona jest córka jej od onejże godziny".
Wobec wielu kobiet Jezus okazał swą moc:
Mt 8,14 - uzdrowienie teściowej Piotra, 9,20 - uzdrowienie kobiety cierpiącej na krwotok, Łk 8,2 - uwolnienie od złych duchów, 13,11 - uwolnienie kobiety od duch a niemocy.
i wiele kobiet poszło za Nim:
Łk 8, 1-3:
"8:1 - I stało się potem, że on chodził po miastach i po miasteczkach każąc i opowiadając królestwo Boże, a oni dwunastu byli z nim,
8:2 - I niektóre niewiasty, które był uzdrowił od duchów złych i od niemocy ich, jako Maryja, którą zwano Magdaleną, z której było siedm dyjabłów wyszło;
8:3 - I Joanna, żona Chuzego, urzędnika Herodowego, i Zuzanna, i inszych wiele, które mu służyły z majętności swoich";
23-55:
" Poszedłszy też za nim i niewiasty, które były z nim przyszły z Galilei, oglądały grób, i jako było położone ciało jego".
z pomocą Małego słownika, Jezus i Ewangelie; przekł. Ewa Burska; wyd. Verbinum; W-wa 2004
J 4,27:
"A wtem przyszli uczniowie jego, i dziwowali się, iż z niewiastą mówił; wszakże żaden nie rzekł: O co się pytasz, albo co z nią rozmawiasz?".
Niejednokrotnie rozmawiał z nimi publicznie, także w sytuacjach bardzo delikatnych:
Mt 26,7:
"Przystąpiła do niego niewiasta, mająca słoik alabastrowy maści bardzo kosztownej, i wylała ją na głowę jego, gdy siedział u stołu";
Łk 8, 35-50:
"8:35 - I wyszli, aby oglądali to, co się stało; a przyszedłszy do Jezusa, znaleźli człowieka onego, z którego wyszli dyjabli, obleczonego, przy dobrem baczeniu, siedzącego u nóg Jezusowych, i bali się.
8:36 - Opowiedzieli im tedy ci, którzy widzieli, jako uzdrowiono tego, który był opętany.
8:37 - I prosiło go wszystko mnóstwo onej okolicznej krainy Gadareńczyków, aby odszedł od nich; albowiem ich był wielki strach ogarnął. A on wstąpiwszy w łódź, wrócił się.
8:38 - I prosił go on mąż, z którego wyszli dyjabli, aby był przy nim; ale go Jezus odprawił, mówiąc:
8:39 - Wróć się do domu twego, a opowiadaj, jakoć wielkie rzeczy Bóg uczynił. I odszedł, po wszystkiem mieście opowiadając, jako mu wielkie rzeczy Jezus uczynił.
8:40 - I stało się, gdy się wrócił Jezus, że go przyjął lud; albowiem nań wszyscy oczekiwali.
8:41 - A oto przyszedł mąż imieniem Jairus, a ten był przełożonym bóżnicy; a przypadłszy do nóg Jezusowych, prosił go, aby wszedł w dom jego.
8:42 - Albowiem miał córkę jedyną około dwunastu lat, która już konała. (A gdy on szedł, cisnął go lud.)
8:43 - A niewiasta, która płynienie krwi cierpiała od lat dwunastu, i wynałożyła była na lekarzy wszystko swoje pożywienie, a nie mogła być od nikogo uleczona,
8:44 - Przystąpiwszy z tyłu, dotknęła się podołka szaty jego, a zarazem się zastanowiło płynienie krwi jej.
8:45 - I rzekł Jezus: Któż jest, co się mnie dotknął? a gdy się wszyscy zapierali, rzekł Piotr, i ci, którzy z nim byli: Mistrzu! lud cię ciśnie i tłoczy, a ty mówisz: Kto się mnie dotknął?
8:46 - I rzekł Jezus: Dotknął się mnie ktoś, bom poznał, że moc ode mnie wyszła.
8:47 - A widząc ona niewiasta, że się nie utaiła, ze drżeniem przystąpiła i upadła przed nim, i dlaczego się go dotknęła, powiedziała mu przed wszystkim ludem, i jako zaraz uzdrowiona była.
8:48 - A on jej rzekł: Ufaj, córko! wiara twoja ciebie uzdrowiła; idźże w pokoju.
8:49 - A gdy on to jeszcze mówił, przyszedł niektóry od przełożonego bóżnicy, powiadając mu: Iż umarła córka twoja, nie trudź Nauczyciela.
8:50 - Ale Jezus usłyszawszy to, odpowiedział mu, mówiąc: Nie bój się, tylko wierz, a będzie uzdrowiona.";
J 8,1-11:
8:1 - I stało się potem, że on chodził po miastach i po miasteczkach każąc i opowiadając królestwo Boże, a oni dwunastu byli z nim,
8:2 - I niektóre niewiasty, które był uzdrowił od duchów złych i od niemocy ich, jako Maryja, którą zwano Magdaleną, z której było siedm dyjabłów wyszło;
8:3 - I Joanna, żona Chuzego, urzędnika Herodowego, i Zuzanna, i inszych wiele, które mu służyły z majętności swoich.
8:4 - A gdy się schodził wielki lud, i z różnych miast garnęli się do niego, rzekł przez podobieństwo;
8:5 - Wyszedł rozsiewca, aby rozsiewał nasienie swoje; a gdy on rozsiewał, tedy jedno padło podle drogi i podeptane jest, a ptaki niebieskie podziobały je.
8:6 - A drugie padło na opokę, a gdy wzeszło, uschło, przeto iż nie miało wilgotności.
8:7 - A drugie padło między ciernie; ale ciernie wespół z niem wzrosły, i zadusiły je.
8:8 - A drugie padło na ziemię dobrą, a gdy wzeszło, przyniosło pożytek stokrotny. To mówiąc wołał: Kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha!
8:9 - I pytali go uczniowie jego, mówiąc: Co by to było za podobieństwo?
8:10 - A on im rzekł: Wam dano wiedzieć tajemnicę królestwa Bożego; ale innym w podobieństwach, aby widząc nie widzieli, a słysząc nie rozumieli.
8:11 - A to podobieństwo takie jest: nasienie jest słowo Boże.
Stawiał je za przykład:
Mt 13, 33:
"Insze podobieństwo powiedział im: Podobne jest królestwo niebieskie kwasowi, który wziąwszy niewiasta, zakryła we trzy miary mąki, ażby wszystka skwaśniała";
Mt 25,1-13:
"25:1 - Tedy podobne będzie królestwo niebieskie dziesięciu pannom, które wziąwszy lampy swoje, wyszły przeciwko oblubieńcowi.
25:2 - A było z nich pięć mądrych, a pięć głupich.
25:3 - One głupie wziąwszy lampy swoje, nie wzięły oleju z sobą.
25:4 - Lecz mądre wzięły oleju w naczynia swoje z lampami swemi.
25:5 - A gdy oblubieniec odwłaczał z przyjściem, zdrzemały się wszystkie i posnęły.
25:6 - A o północy stał się krzyk: Oto oblubieniec idzie; wynijdźcie przeciwko niemu!
25:7 - Tedy wstały one wszystkie panny i ochędożyły lampy swoje.
25:8 - Ale głupie rzekły do mądrych: Dajcie nam z oleju waszego, boć lampy nasze gasną.
25:9 - I odpowiedziały one mądre, mówiąc: Nie damy, by snać nam i wam nie dostało; idźcie raczej do sprzedawających, a kupcie sobie.
25:10 - A gdy odeszły kupować, przyszedł oblubieniec; a te, które były gotowe, weszły z nim na wesele; i zamknione są drzwi.
25:11 - Lecz potem przyszły i one drugie panny, mówiąc: Panie, Panie, otwórz nam!
25:12 - A on odpowiadając, rzekł: Zaprawdę powiadam wam, nie znam was.
25:13 - Czujcież tedy; bo nie wiecie dnia ani godziny, której Syn człowieczy przyjdzie";
Łk 15,8:
"Albo która niewiasta mając dziesięć groszy, jeźliby straciła grosz jeden, izali nie zapala świecy, i nie umiata domu, a nie szuka z pilnością, ażby znalazła?"
i wychwalał ich wiarę:
Mt 15,28:
"Tedy odpowiadając Jezus rzekł jej: O niewiasto! wielka jest wiara twoja; niechaj ci się stanie, jako chcesz. I uzdrowiona jest córka jej od onejże godziny".
Wobec wielu kobiet Jezus okazał swą moc:
Mt 8,14 - uzdrowienie teściowej Piotra, 9,20 - uzdrowienie kobiety cierpiącej na krwotok, Łk 8,2 - uwolnienie od złych duchów, 13,11 - uwolnienie kobiety od duch a niemocy.
i wiele kobiet poszło za Nim:
Łk 8, 1-3:
"8:1 - I stało się potem, że on chodził po miastach i po miasteczkach każąc i opowiadając królestwo Boże, a oni dwunastu byli z nim,
8:2 - I niektóre niewiasty, które był uzdrowił od duchów złych i od niemocy ich, jako Maryja, którą zwano Magdaleną, z której było siedm dyjabłów wyszło;
8:3 - I Joanna, żona Chuzego, urzędnika Herodowego, i Zuzanna, i inszych wiele, które mu służyły z majętności swoich";
23-55:
" Poszedłszy też za nim i niewiasty, które były z nim przyszły z Galilei, oglądały grób, i jako było położone ciało jego".
z pomocą Małego słownika, Jezus i Ewangelie; przekł. Ewa Burska; wyd. Verbinum; W-wa 2004
wtorek, 27 lipca 2010
Subskrybuj:
Posty (Atom)