Paweł pisze w II liście do Koryntian: "Bo chociaż żyjemy w ciele, nie walczymy cielesnymi środkami" (rozdział 10 werset 3). Kolejna esencja Bożej prawdy i mocy! ale przecież KOCHANI: "środki duchowe" nie tylko do walki nam służą, ale z pomocą Ducha Świętego także tworzymy, bdudujemy, inspirujemy innych do działania i wszechstronnego rozwoju (pisać mogę tych przykładów jeszcze miliony)....
módlmy sie o to, aby wszelka nasza aktynowść zawsze miała swoje źródło jedynie u Boga ;) tylko to gwarantuje jej sukces już na samym początku ;)
tu dowiecie się w jak wyjątkowy sposób Bóg, Jezus Chrystus i Duch Święty dotykają głębi Naszego serca, zmieniają Nasze życie i życie ludzi, których spotykamy. Blog jest współtworzony przez grupę znajomych, przyjaciół, ludzi kochających Boga. Przeczytacie tu również fragmenty Słowa Bożego, będącego jedynym prawdziwym drogowskazem dla człowieka zgubionego w chaosie doczesności. Zapraszam Was do kometarzy i współtworzenia tego bloga - niech będzie on Naszym wspólnym dziełem.
poniedziałek, 28 czerwca 2010
niedziela, 27 czerwca 2010
Herbatka z Bogiem

Czy piszecie w myślach listy do Boga, które odczytujecie mu co wieczór? Czy prowadzicie swój dziennik, który codziennie przedstawiacie Bogu?
Uważam, że podejście "Bóg wszystko widzi, nie będę opowiadać swojego dnia" jest niedobre... Bóg chce usłyszeć, jak my oceniamy nasz dzień, chce nas słuchać naszych relacji... Zamiast tylko dziękować i prosić, prowadźmy luźne rozmowy, jak przy herbacie z przyjacielem...
Bo przecież On jest naszym najwierniejszym przyjacielem.
Od dziś co wieczór zapraszam Boga na herbatkę. Tylko ze mną :)
http://www.youtube.com/watch?v=i1Hk0_cblds&feature=related
Uważam, że podejście "Bóg wszystko widzi, nie będę opowiadać swojego dnia" jest niedobre... Bóg chce usłyszeć, jak my oceniamy nasz dzień, chce nas słuchać naszych relacji... Zamiast tylko dziękować i prosić, prowadźmy luźne rozmowy, jak przy herbacie z przyjacielem...
Bo przecież On jest naszym najwierniejszym przyjacielem.
Od dziś co wieczór zapraszam Boga na herbatkę. Tylko ze mną :)
http://www.youtube.com/watch?v=i1Hk0_cblds&feature=related
sobota, 26 czerwca 2010
tylko Bóg tak potrafi
http://www.vimeo.com/11748687
dzieki Michałowi, który umieścil ten film na Facebook'u ;)
dzieki Michałowi, który umieścil ten film na Facebook'u ;)

Przyjaciela mam, co pociesza mnie
Gdy o Jego ramię oprę się...
W Nim nadzieję mam, uleciał strach
On najbliżej jest, zawsze troszczy się
Królów król
Z nami Bóg
Królów król
Z nami Bóg
Jezus...Jezus...Jezus! Jezus!!
Przyjaciela mam!
Co pociesza mnie!
Zawsze, gdy tego potrzebuję, On przy mnie zawsze jest!
Jezus! Jezus! Jezus! Jezus!
Gdy o Jego ramię oprę się...
W Nim nadzieję mam, uleciał strach
On najbliżej jest, zawsze troszczy się
Królów król
Z nami Bóg
Królów król
Z nami Bóg
Jezus...Jezus...Jezus! Jezus!!
Przyjaciela mam!
Co pociesza mnie!
Zawsze, gdy tego potrzebuję, On przy mnie zawsze jest!
Jezus! Jezus! Jezus! Jezus!
czwartek, 24 czerwca 2010
tak
Nie jakobyśmy byli zdolni pomyśleć coś sami z siebie i tylko z siebie, lecz zdolność nasza jest z Boga.
II Kor. 3,5
Wszystko co mam w sobie dobrego pochodzi od Niego ;))))
II Kor. 3,5
Wszystko co mam w sobie dobrego pochodzi od Niego ;))))
niedziela, 20 czerwca 2010
za dużo miłości....?
tak mi się zawsze 'wydawało', że kocham ludzi mocniej niż wskazywałaby na to "średnia krajowa" ;) Zawsze sobie mówiłam, że angazuję się za bardzo w sprawy innych ludzi, a czasami wydawało mi się to... wręcz chore.... ale Bóg dostrzegł to moje 'coś' i odniósł się do tego bez dwóch zdań. Nagłe mój znajomy, Prezes chrześcijańskiego Stowarzyszenia Miłość w Działaniu przekazał mi w zarządzanie ogromniasty projekt dotyczący przeciwdziałania ubóstwu i wykulczeniu społecznemu ;) Bez wahania i z pełnym zaufaniem ;) Boży to cud, Boże działanie - już miałam zakładać własną Fundacje, bo w każdej fundacji i stowarzyszeniu gdzie pracowałam/ pracuje, brakowało (i brakuje) tej prawdziwej BOŻEJ MIŁOŚCI, totalnego zaagażowania w sprawę i w rozwój innych ludzi, kreatywności, cierpliwości, szacunku (oj pisać by jeszcze można było duzo)... A teraz? teraz będzie tego 'w nadmiarze' - i ja się o to postaram ;)
http://klub-mlodziezowy-praga.blogspot.com/
http://ogloszenia.ngo.pl/x/565991
http://klub-mlodziezowy-praga.blogspot.com/
http://ogloszenia.ngo.pl/x/565991
poniedziałek, 14 czerwca 2010
a jak Bóg komunikuje sie z Nami?
Często myślimy (i często tak poprostu też jest), że Bóg komunikuje sie z Nami poprzez pouczające słowa najbliższych, rady, wskazówki, złote myśli (iluminacje konwertowane na słowa) nauczycieli, liredów, ważnych i bardzo mocno znaczących osób w naszym życiu, rodziny. Tym czasem Bóg nie chce abyśmy najbardziej w świecie wierzyli słowom innych ludzi, czy też tym przeczytanym w pieknych i mądrych książkach. Bóg chce abyśmy przede wszystkim słuchali naszego serca, naszych UCZUĆ, myśli, doświadczenia. Tak, najbardziej powszechną forma komunikacji Boga z nami są uczucia. Bóg też często komunikuje się z nami poprzez obrazy, które wywoływane są w nas przez nasze uczucia i myśli. Słowa innych ludzi to ostatnia forma komuniakcja jaką używa Bóg. Słowa innych często są przez nas źle interpretowane. Tak, słowa to tylko pewne symbole, znaki - dlatego też z góry są ograniczone i nie oddają pełnego obrazu sprawy. "If You want to know what's true for you about something, look how you'are FEELING about it" Neal donald Walsh, Conversation with God.
piątek, 11 czerwca 2010
Moje przemyślenia...

Ostatnio dużo rozmyślam. Tak dużo, że zawsze kiedy położę się w nocy do łóżka, nie mogę zasnąć przez 2 godziny. Myślę o moim życiu, o tym, co było, co jest, co może być. Myślę o ważnych dla mnie osobach. No i o problemach - nie po to, żeby się nimi zadręczać a po to, aby jakoś je rozwiązać.
Pewnej takiej nocy nie mogąc już znieść tych rozmyślań, powiedziałam: "Boże, powiedz coś do mnie. Pociesz mnie". Wzięłam do rąk Pismo i swoim zwyczajem, otworzyłam na chybił - trafił. I oto moim oczom ukazały się słowa: "Nie troszczcie się o nic, ale we wszystkim w modlitwie i błaganiach z dziękczynieniem powierzcie prośby wasze Bogu"(List św. pawła do Filipian, 4, 6-7).
Tak też uczyniłam. Krótki czas później natrafiłam na taki oto fragment: :"I o cokolwiek prosić będziecie w imieniu moim, to uczynię, aby Ojciec był uwielbiony w Synu. Jeśli o co prosić będziecie w imieniu moim, spełnię to. (Ew. św. Jana, 14, 13-15). Proszę więc. Powierzam moje problemy, długi, zmartwienia. Powoli uczę się słuchać. Powoli uczę się panować nad emocjami. Powoli zmieniam moje życie. Wszystko powoli, żeby było dokładniej, zresztą, takich spraw nie da się przyspieszyć. Mają swój czas.
Pamiętacie koncert chóru Gospel? I kazanie tamtejszego pastora? Mówił o atmosferze. O tym, że będąc w Kościele, wśród innych ludzi, odczuwamy te specyficzną atmosferę. Wtedy jesteśmy spokojni, problemy się zmniejszają, czujemy się lepiej...ale wracając do domu, ta atmosfera utrzymuje jeszcze pól dnia, dzień i...znika. A wszystko co nas obciąża wraca.
Ja tak miałam. Do tej pory. Nie mogłam wytrzymać sama ze sobą, więc przychodziłam na Zagórną (oczywiście także do Boga), aby poczuć tę atmosferę, która sprawiała, że czułam się lepiej. Odwlekałam czas powrotu do domu, bo kiedy to robiłam, wszystko wracało. Nawet ze zdwojona siłą. Podczas tego kazania czułam się, jakby ten pastor mówił tylko do mnie...
Ale teraz, powoli :) wszystko się zmienia. Nie odczuwam już tylko atmosfery. Odczuwam coś o wiele, wiele więcej... To wszystko tra juz ponad 2 lata. Pokazuje to, że dla nas czas biegnie szybciej niż dla Boga. My myślimy: nasze marzenie ma sie spełnić. dopiero za 10 lat? Bo te 10 lat to dla nas długa droga życia...a dla Boga to tylko mały odcinek.
Dlatego wiem, że warto czekać. Warto być cierpliwym. że przychodzą chwile zwątpienia? Cóż...któż ich nie ma:)
czwartek, 10 czerwca 2010
hunger
Ostatnio dużo o tym myślę, spacerując Nowym Światem. Ale nawet abstrahując od tego rejonu, zawsze, kiedy przyjeżdżałam do Warszawy, uderzało mnie jedno: kontrasty społeczne. Z jednej strony yuppies wydający setki złotych na butelkę chilijskiego wina w hotelowej brassiere, z drugiej żebracy, którzy jałmużnę i jadłodajnie markotu uczynili sposobem na życie. Ostatnio znowu wpadłam na jakąś zniszczoną życiem kobietę. Podeszła do mnie i zapytała bardzo cicho, jakby się wstydząc: Kupi mi pani coś do jedzenia w barze mlecznym? Poszłyśmy. Chciałam porozmawiać, ale odpowiadała półsłówkami: jadła łapczywie, niespokojnie. Potem wpadła mi w ręce książka Josue de Castro o biedakach z północno-wschodniej Brazylii. Jej mottem był cytat z kontrowersyjnego Nikosa Kazantzakisa: "Podstawą wszystkiego jest brzuch - chleb, wino i mięso przede wszystkim; dopiero mając chleb, wino i mięso, człowiek może stworzyć Boga."
W kontekście zmieniania świata - wierzę, że można. Fajnie, że Zagórna (tak samo jak moja poprzednia wspólnota) angażuje się w służbę wśród "osób na życiowym zakręcie" - bezdomnych, bezrobotnych, zagubionych, opuszczonych przez wszystko i wszystkich - oprócz Boga.
wtorek, 8 czerwca 2010
mistyka codzienności
Fragment rozmowy z z ojcem Joachimem Badenim OP (ja sie zgadzam w 100%)
"Jakie są drogi prowadzące do doświadczenia obecności Boga?
Jest tyle dróg, ilu ludzi. Każdy ma swój specyficzny, właściwy tylko dla siebie, sposób dotykania rzeczywistości duchowej. Każda droga do doświadczenia obecności Boga prowadzi jednak przez drugiego człowieka. W małżeństwie będzie to odnajdywanie obecności Boga we współmałżonku i dzieciach. Również w życiu bezżennym spotykanie Boga może dokonywać się dzięki bliźniemu. Jeśli będziemy głębiej traktować spotkanie z drugim człowiekiem, wtedy dostrzeżemy Boga w osobie, z którą obcujemy. Mistyka codzienności jest sztuką wychodzenia poza siebie, sztuką podejmowania dialogu. Niektórzy chcą się otwierać tylko na Boga, a człowieka traktują marginalnie, ale to nie jest mistyka, to jest antymistyka.
Przeżycie mistyczne wymaga pewnej intuicji. Inaczej doświadczają go mężczyźni, inaczej kobiety. Kobieta jest bardziej podatna na takie przeżycia, gdyż z natury obdarzona jest większą intuicją. Stąd Panu Bogu łatwiej dotrzeć do kobiety niż do mężczyzny, który chciałby wszystko wiedzieć, zrozumieć."
Reszta tu:
http://www.kapucyni.pl/index.php/duchowo-/mistyka/922-mistyka-zaczyna-si-rano-
"Jakie są drogi prowadzące do doświadczenia obecności Boga?
Jest tyle dróg, ilu ludzi. Każdy ma swój specyficzny, właściwy tylko dla siebie, sposób dotykania rzeczywistości duchowej. Każda droga do doświadczenia obecności Boga prowadzi jednak przez drugiego człowieka. W małżeństwie będzie to odnajdywanie obecności Boga we współmałżonku i dzieciach. Również w życiu bezżennym spotykanie Boga może dokonywać się dzięki bliźniemu. Jeśli będziemy głębiej traktować spotkanie z drugim człowiekiem, wtedy dostrzeżemy Boga w osobie, z którą obcujemy. Mistyka codzienności jest sztuką wychodzenia poza siebie, sztuką podejmowania dialogu. Niektórzy chcą się otwierać tylko na Boga, a człowieka traktują marginalnie, ale to nie jest mistyka, to jest antymistyka.
Przeżycie mistyczne wymaga pewnej intuicji. Inaczej doświadczają go mężczyźni, inaczej kobiety. Kobieta jest bardziej podatna na takie przeżycia, gdyż z natury obdarzona jest większą intuicją. Stąd Panu Bogu łatwiej dotrzeć do kobiety niż do mężczyzny, który chciałby wszystko wiedzieć, zrozumieć."
Reszta tu:
http://www.kapucyni.pl/index.php/duchowo-/mistyka/922-mistyka-zaczyna-si-rano-
werset kryzysowy
Hej kochani i kochane :) Piszę do Was z biblioteki BUW-u, gdzie zaczynam mój historyczny maraton. Mam tylko jeden werset z Biblii (z Psalmów), który w przypadkach kryzysu pałęta mi się po głowie: "Ja zaś jestem smutny i zmęczony, Panie, pośpiesz mi z pomocą!" Ściskam Was wszystkich serdecznie :*
poniedziałek, 7 czerwca 2010
Ps. I love You! (Ps 91)
91:1 - Kto mieszka pod osłoną Najwyższego, Kto przebywa w cieniu Wszechmocnego,
91:2 - Ten mówi do Pana: Ucieczko moja i twierdzo moja, Boże mój, któremu ufam.
91:3 - Bo On wybawi cię z sidła ptasznika I od zgubnej zarazy.
91:4 - Piórami swymi okryje cię. I pod skrzydłami jego znajdziesz schronienie. Wierność jego jest tarczą i puklerzem.
91:5 - Nie ulękniesz się strachu nocnego Ani strzały lecącej za dnia,
91:6 - Ani zarazy, która grasuje w ciemności, Ani moru, który poraża w południe.
91:7 - Chociaż padnie u boku twego tysiąc, A dziesięć tysięcy po prawicy twojej, Ciebie to jednak nie dotknie.
91:8 - Owszem, na własne oczy ujrzysz I będziesz oglądał odpłatę na bezbożnych.
91:9 - Dlatego, że Pan jest ucieczką twoją, Najwyższego zaś uczyniłeś ostoją swoją,
91:10 - Nie dosięgnie cię nic złego I plaga nie zbliży się do namiotu twego,
91:11 - Albowiem aniołom swoim polecił, Aby cię strzegli na wszystkich drogach twoich.
91:12 - Na rękach nosić cię będą, Byś nie uraził o kamień nogi swojej.
91:13 - Będziesz stąpał po lwie i po żmii, Lwiątko i potwora rozdepczesz.
91:14 - Ponieważ mnie umiłował, wyratuję go, Wywyższę go, bo zna imię moje.
91:15 - Wzywać mnie będzie, a Ja go wysłucham, Będę z nim w niedoli, Wyrwę go i czcią obdarzę,
91:16 - Długim życiem nasycę go I ukażę mu zbawienie moje.
91:2 - Ten mówi do Pana: Ucieczko moja i twierdzo moja, Boże mój, któremu ufam.
91:3 - Bo On wybawi cię z sidła ptasznika I od zgubnej zarazy.
91:4 - Piórami swymi okryje cię. I pod skrzydłami jego znajdziesz schronienie. Wierność jego jest tarczą i puklerzem.
91:5 - Nie ulękniesz się strachu nocnego Ani strzały lecącej za dnia,
91:6 - Ani zarazy, która grasuje w ciemności, Ani moru, który poraża w południe.
91:7 - Chociaż padnie u boku twego tysiąc, A dziesięć tysięcy po prawicy twojej, Ciebie to jednak nie dotknie.
91:8 - Owszem, na własne oczy ujrzysz I będziesz oglądał odpłatę na bezbożnych.
91:9 - Dlatego, że Pan jest ucieczką twoją, Najwyższego zaś uczyniłeś ostoją swoją,
91:10 - Nie dosięgnie cię nic złego I plaga nie zbliży się do namiotu twego,
91:11 - Albowiem aniołom swoim polecił, Aby cię strzegli na wszystkich drogach twoich.
91:12 - Na rękach nosić cię będą, Byś nie uraził o kamień nogi swojej.
91:13 - Będziesz stąpał po lwie i po żmii, Lwiątko i potwora rozdepczesz.
91:14 - Ponieważ mnie umiłował, wyratuję go, Wywyższę go, bo zna imię moje.
91:15 - Wzywać mnie będzie, a Ja go wysłucham, Będę z nim w niedoli, Wyrwę go i czcią obdarzę,
91:16 - Długim życiem nasycę go I ukażę mu zbawienie moje.
sobota, 5 czerwca 2010
budujmy...
budujmy mosty swej wiary,
nie dajmy się przyziemności...
zobaczcie - kilka zwykłych słów! a jak bardzo prostują i oświecają pełne wertpów drogi codziennego życia... powtarzam je sobie często; dzięki nim trzymam "ręke na pulsie", na Bożym pulsie ;) teraz świadomie skupiam swoją energię na tej czynności, ale wiem, że już niedługo bedzie to u mnie naturalne na tyle, że nie będę musiała w ogóle o tym mysleć! że wejdzie mi to w krew, zakorzeni się w mej podświadomości tak silnie i z tak ogromną mocą.... stanie się nieodłączną częścią Bożej mnie...
nie dajmy się przyziemności...
zobaczcie - kilka zwykłych słów! a jak bardzo prostują i oświecają pełne wertpów drogi codziennego życia... powtarzam je sobie często; dzięki nim trzymam "ręke na pulsie", na Bożym pulsie ;) teraz świadomie skupiam swoją energię na tej czynności, ale wiem, że już niedługo bedzie to u mnie naturalne na tyle, że nie będę musiała w ogóle o tym mysleć! że wejdzie mi to w krew, zakorzeni się w mej podświadomości tak silnie i z tak ogromną mocą.... stanie się nieodłączną częścią Bożej mnie...
Subskrybuj:
Posty (Atom)
