wtorek, 1 lutego 2011

Herbatka z Bogiem c.d.

Za chwilę zasiądę z Bogiem przy herbatce. Mam uszykowaną piękną zastawę:) Tym razem nie zamierzam Go o nic prosić - robię to codziennie, także myślę, że mój limit został wyczerpany:) Chcę porozmawiać z Nim o innych ludziach, ponieważ ostatnio tyle przykrych rzeczy dzieje się wśród moich znajomych...ale też wiele radości, a przecież
z Bogiem nie rozmawia się tylko wtedy, kiedy dzieje się coś złego - wręcz przeciwnie. Chcę Mu powiedzieć, jakie wspaniałe rzeczy zauważyłam dziś na mieście,o czym myślę
i co czuję...i nie ma znaczenia, że On przecież to wszystko już wie. Bo przecież na pewno chciałby, żebyśmy sami Mu o tym opowiadali :)


3 komentarze:

  1. on chyba wszystko widzi, nie wiem czy trzeba mu opowiadać ;) racja - napewno nie prosić wkoło. Przede wszytkim częściej i więcej dziękować ;)

    OdpowiedzUsuń
  2. Tak, ale chodzi nie tyle o opowiadanie kazdej minuty ze swojego dnia, ale swoich uczuc - radosci, zalu czy smutku. Dla mnie to tez forma zrzucenia z siebie ciezaru i oczyszczenia. Przeciez On zna takze nasze odczucia i mysli, wiec idac tym tokiem po co sie modlic? :) To nie tak dziala. Mysle, ze warto mowic mu o tym, ze ta sytuacja sprawila nam bol a tamta radosc. I jak sie czujemy.

    OdpowiedzUsuń