niedziela, 25 lipca 2010

urzekająca modlitwa.... ku natchnieniu i inspiracji ;)

czytam teraz 'Pustynię' Jean Marie G. Le Clezio - wspanialego francuskiego pisarza (polecam oczywiście). Jeden z bohaterów modli się tak przepięknie, że uznałam, iż podzielę się z wami tym co przeczytałam:
 "To imię Boga, który mnie ochrania, imię tego, który przychodzi do mnie i daje mi siłę, bo imię jego jest największe, imię jego jest takie, że nie obawiam się już niczego od nieprzyjaciół moich i wymawiam jego imię wewnątrz siebie, kiedy idę walczyć, bo imie jego jest tym, które króluje na ziemi i na niebie...."
" Chwała wielkiemu Bogu, nie ma siły i mocy poza Bogiem na wysokości, Boże wielki, ty, który nie jesteś z ziemi ani z nieba, ty, który żyjesz poza moim spojrzeniem, poza moja wiedzą, ty, który mnie znasz, ale którego ja nie moge poznać, Boże na wysokości, Boże wielki...."
"Boże potężny, Boże doskonały, bo poza Bogiem żadna boskość nie instnieje, mędrcze odbarzony siłą, najwyższy obdażony dobrocią, odbażony wiedzą, ofarodawco niestrudzony, jedyna hojności, łaskawco, który dowodzisz armią nieba i ziemi, doskonały, czuły..."
"Boże nasz, mistrzu, Boże nasz, najdoskonalszy, Boże nasz, światło światłości, gwiazdo nocy, cieniu cienia, Boże nasz, jedyna prawdo, jedyne słowo, chwała i sława temu, który bierze udział w naszej walce, chwała i sława temu, które imię gromi nieprzyjaciół naszych, mistrzu ziemi bożej..."
"On jest wielki, potężny, doskonały, on, który jest naszym mistrzem i Bogiem, którego imię wpisane jest w nasze ciało, uwielbiany, uświęcony, objawiony, który nie ma mistrza, który powiedział: "Byłem ukrytym skarbem, chciałem być poznany i dlatego stworzyłem człowieka..." Jest wielki, nie ma równego sobie ani rywala, on, który jest pierwszy wobec każdego istnienia, który istnienie stworzył, który jest surowy, który posiada, który widzi, rozumie i wie, który jest doskonały, który nie ma równego sobie... ON jest wielki, jest piękny w sercu wiernych mu ludzi, jest czysty w sercu tego, który go uznał, nie ma równego sobie w duszy, która go posiadła, jest naszym mistrzem, najlepszym z mistrzów. Nie ma równego sobie ani rywala, jest tym, który żyje na szczycie najwyższej góry, tym, który jest w piasku pustyni, tym, który jest w morzu, w niebie. w wodzie, jest tym ktróy jest drogą, jest z gwiazd i nocy...."

wtorek, 20 lipca 2010

Matthaeus ponownie

11:25 - W on czas odpowiadając Jezus, rzekł: Wysławiam cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi! żeś te rzeczy zakrył przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je niemowlątkom.

11:26 - Zaprawdę, Ojcze! tak się upodobało tobie.

11:27 - Wszystkie rzeczy dane mi są od Ojca mego, i nikt nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca kto zna, tylko Syn, a komu by chciał Syn objawić.

11:28 - Pójdźcie do mnie wszyscy, którzyście spracowani i obciążeni, a Ja wam sprawię odpocznienie;

11:29 - Weźmijcie jarzmo moje na się, a uczcie się ode mnie, żem Ja cichy i pokornego serca; a znajdziecie odpocznienie duszom waszym;

11:30 - Albowiem jarzmo moje wdzięczne jest, a brzemię moje lekkie jest.

poniedziałek, 19 lipca 2010

z Ewangelii Mateusza

biblia gdańska: "Ale ty, gdy się modlisz, wnijdź do komory swojej, a zawarłszy drzwi swoje, módl się Ojcu twemu, który jest w skrytości; a Ojciec twój, który widzi w skrytości, odda ci jawnie".


   i po warszwsku: "Ale ty, gdy się modlisz, wejdź do komory swojej, a zamknąwszy drzwi za sobą, módl się do Ojca swego, który jest w ukryciu, a Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odpłaci tobie".

moja gdańska ulubienicą jest i zawsze juz pozostanie ;) - dlaczego?  niuanse są najbardziej wartościowe: przyjrzyjmy się bliżej końcówce tekstu: Ojciecj który widzi w skrytości nasze modły - wg warszawskiej -  poprostu odpłaca Nam, ale wg gdańskiej oddaje nam JAWNIE -  jak dla mnie moc jest olbrzymia w tej jawności ;)  




And when you make your prayers, be not like the false-hearted men, who take pleasure in getting up and saying their prayers in the Synagogues and at the street turnings so that they may be seen by men. Truly I say to you, They have their reward.


rozdział 6, werset 6

niedziela, 18 lipca 2010

wszystko co mam ;)

http://www.youtube.com/watch?v=QWQUPBoMBnw

3 dni wytchnienia...

3 dni w rodzinnej miejscowości...

Wczorajszy dzień był...refleksyjny. Od 6.30 do 9.00 czułam wiatr we włosach wiejący przez okno pociągu... Przy zamkniętych powiekach miałam wrażenie, jakbym leciała...Niesamowite uczucie.

Kiedy poszłam odwiedzić Babcię, wybrałam polną dróżkę. Promienie słońca otulały moją twarz i ramiona...dookoła mnie latały motyle, dużo motyli...Rozkoszowałam się widokiem łąk, zbóż na polach... Zrobiłam bukiet z polnych kwiatów. Nawet widok pasącej się krowy był dla mnie wspaniały.

Odnowiłam kontakt z koleżanką, z którą rozmawiałam bardzo mało przez ostatnie 3 lata. Siedziałyśmy w trójkę w parku o 1 w nocy i rozmawiałyśmy. O życiu.

A potem, w środku nocy, siedziałam na balkonie i rozmawiałam z Nim. Czy wiecie, jak głośny koncert potrafią dać świerszcze? Sama byłam zdumiona. Tylko czasami koncert ten zagłuszył przejeżdżający samochód... To była nocna herbatka z Bogiem na moim balkonie, wśród moich świerków i choinek. Prywatne zaproszenie tylko dla Niego. Niestety nie wiem czy Mu się podobało.

Tak wiele myśli chodzi mi po głowie. Tak wiele elementów układanek zaczyna pasować do siebie. A w nocy męczą mnie sny. Sny, które pamiętam bardzo dobrze po przebudzeniu i które nie dają o sobie zapomnieć.

Dlaczego piszę tego posta? Ponieważ chcę podziękować Bogu za te cuda natury, którymi mogły się ciszyć moje oczy. I za słońce. I za całą naturę...

Kocham Cię. Po prostu.

czwartek, 15 lipca 2010

PS 63

"Ciebie pragnie dusza moja;
Tęski do ciebie ciało moje,
Jak ziemia zeschła, spragniona i bezwodna"