poniedziałek, 31 maja 2010

Poezja Ducha Świętego

Są kopalnie srebra i miejsca gdzie się płucze złoto.
Położono kres ciemności, bada się rudę aż do najdalszych zakątków ciemności i mroku.
Po krzemień człowiek wyciąga rękę, wywraca góry od podstaw.
W skałach wykuwa sztolnie, a jego oko dostrzega wszystko co cenne.
Nakłada pęta na rzeki, wywodzi na światło to co ukryte.

Lecz gdzie można znaleźć mądrość?
I gdzie jest siedziba rozumu?

Człowiek nie zna drogi do niej, nie można jej znaleźć w krainie żyjących.
Otchłań mówi:
- Nie ma jej we mnie,
a morze powiada:
- U mnie też nie.

Nie można jej dostać za szczere złoto, ani nie można nabyć za wagę srebra.
Nie można za nią zapłacić złotem Ofiru ani drogocennym onyksem lub szafirem.
Perły i kryształy nie wchodzą w rachubę, bo większą wartość ma zdobycie mądrości niż perły.

Skąd więc się bierze mądrość i gdzie jest miejsce rozumu?

Zakryta jest przed oczami wszystkich żyjących i zatajona przed ptactwem niebieskim.
Otchłań i śmierć mówią:
- Słyszałyśmy wieść o niej na własne uszy.

Bóg wie o drodze do niej, tylko On zna jej siedzibę.
Bo tylko On patrzy na krańce ziemi i widzi wszystko co jest pod niebem.
Gdy nadawał wiatrowi wagę i mierzył pojemność wód, gdy deszczowi wyznaczał prawo i szlak dla błyskawicy, wtedy ja widział i zgłębił, ustalił i wypróbował.



I rzekł do człowieka:
- Oto bojaźń pańska jest mądrością. A unikanie złego rozumem.





Księga Joba, fragmenty rozdziału 28, tłumaczenie Brytyjskie i Zagraniczne Towarzystwo Biblijne w Warszawie

11 komentarzy:

  1. mooving ;)

    Dziekuje Marianko, jak zwykle dotykasz mojego serduszka ;)))

    OdpowiedzUsuń
  2. Uwielbiam Księgę Joba!!! Przez długi czas Jb 13:15 było moim mottem i wisiało u mnie na szafie :)

    Wiecie co właśnie pomyślałam? Ten blog to jak kościół online :D:D:D dzięki, siostry, no i drogi pastorze (pastorzyco) Aniu :P

    OdpowiedzUsuń
  3. hahaha!!!! KOCHAM BOGA KOCHAM WAS !!!!!!!

    OdpowiedzUsuń
  4. dla Was specjalnie cały 28 rozdział z mojej ukochanej gdanskiej królowej:

    28:1 - Mać w prawdzie srebro początki żył swoich, a złoto miejsce, kędy bywa pławione.

    28:2 - Żelazo z ziemi biorą, a z kamienia zlewają miedź.

    28:3 - Celu ciemnościom ułożonego i końca wszystkich rzeczy on dochodzi, i kamieni, które w ciemności i cieniu śmierci leżą.

    28:4 - Wyleje rzeka z miejsca swojego, tak, iż jej nikt przebyć nie może, bywa jednak zahamowana przemysłem nędznego człowieka, i odchodzi.

    28:5 - Z ziemi wychodzi chleb, chociaż pod nią coś różnego, podobnego ogniowi.

    28:6 - W niektórych miejscach jest kamień Safir, i piasek złoty;

    28:7 - A tej ścieszki ani ptak nie wie, ani jej widzało oko sępie.

    28:8 - Nie depczą po niej zwierzęta srogie, ani lew przeszedł przez nię.

    28:9 - Na krzemień ściągnął rękę swoję, wywrócił góry z korzenia;

    28:10 - Z skał wywodzi strumienie, a każdą rzecz kosztowną widzi oko jego.

    28:11 - Wylewać się rzekom nie dopuszcza, a rzeczy skryte wywodzi na jaśnię.

    28:12 - Ale mądrość gdzież może być znaleziona? a kędy jest miejsce roztropności?

    28:13 - Nie wie człowiek śmiertelny ceny jej, ani bywa znaleziona w ziemi żyjących.

    28:14 - Przepaść mówi: Niemasz jej we mnie; i morze też powiada: Niemasz jej u mnie.

    28:15 - Nie dawają szczerego złota za nię; ani odważają srebra, za odmianę jej.

    28:16 - Nie może być oszacowana za złoto Ofir, ani za Onychyn drogi, ani za Safir.

    28:17 - Nie porówna z nią złoto, ani kryształ, ani odmiana jej może być za klejnot złota szczerego.

    28:18 - Koralów i pereł nie wspomina, bo nabycie mądrości kosztowniejsze jest nad perły.

    28:19 - Nie zrówna z nią i szmaragd z ziemi etyjopskiej; ani za złoto najczystsze szacowana być może.

    28:20 - Skądże tedy mądrość pochodzi? albo gdzie jest miejsce rozumu?

    28:21 - Gdyż zakryta jest od oczu wszystkich żyjących, i przed ptastwem niebieskim zatajona jest.

    28:22 - Zginienie i śmierć rzekły: Uszyma swemi słyszałyśmy sławę jej.

    28:23 - Bóg sam rozumie drogę jej, a on wie miejsce jej.

    28:24 - Bo on na kończyny ziemi patrzy, a wszystko, co jest pod niebem, widzi.

    28:25 - Wiatrom uczynił wagę, a wody odważył pod miarą.

    28:26 - On też prawo dżdżom postanowił, a drogę błyskawicom gromów.

    28:27 - W ten czas ją widział, i głosił ją: zgotował ją, i doszedł jej.

    28:28 - Ale człowiekowi rzekł: Oto bojaźń Pańska jest mądrością, a warować się złego, jest rozumem.

    OdpowiedzUsuń
  5. WOW! Aniu, ja się zaczynam przekonywać do Gdańskiej. Wszystko dzięki Tobie! "Jaśnia" (w. 11), jakie to piękne słowo!! Albo "warować się złego" (w. 28). No i ww. 4-5 - sam urok :)

    OdpowiedzUsuń
  6. na początku troche trudno mi się czytało, ale poźniej (jak juz sie człek wkręci w klimat) to wyjątkowych doznań jest ona źródłem ;) nie rozumiem wszystkiego w 100%, wiec czasami muszę kombnować, ale, from time 2 time, jak wpadnie w oczy jakiś zwrot czy słowo: to jest to!!! ;)

    OdpowiedzUsuń
  7. czasami są tak piękne słowa w gdańskiej, że muszę brać chwilę na odech ;)

    OdpowiedzUsuń
  8. oraz specjalnie dla Carolyn: Job 13,15
    (gdańska): Oto, choćby mię i zabił, przecie w nim będę ufał; wszakże dróg moich przed obliczem jego będę bronił.

    OdpowiedzUsuń
  9. a tak naprawdę, to ja tylko założyłam tego bloga - Wy (i wasze atywności) jesteście tu nieocenioną wartością ;)

    OdpowiedzUsuń